02-07-2020

We kijken terug op een schooljaar zoals we het nog nooit hebben mee gemaakt. We wensen iedereen een hele fijne zomervakantie!

Om in alle rust nog eens na te lezen en ook later nog eens te bedenken wat er allemaal is gebeurd, hebben we een verslag gemaakt: Antoniusschool in Coronatiijd.

Het is maandag 9 maart 08.00 uur. Heb je het al gehoord; de buurman van vrienden van ons is ook opgenomen in het ziekenhuis. Met deze verhalen beginnen we de dag. Dan worden we gebeld door Leon met de mededeling dat er voor iedere leerling een flesje water gehaald dient te worden en dat de drinkbekers uit de klassen moeten. We voorzien alle 104 flesjes water van naam en deze worden in de klassen op een nog niet vaste plek neergezet. “Moet dat nou echt”, “Jeetje, kunnen we niet……” zijn dan de geluiden die we in de wandelgangen horen. We doen het maar, niet wetende dat dit alles nog maar het begin is van een rollercoaster waar we nu nog niets van weten. Zo gaan we de week door, de verhalen van dierbaren die in het ziekenhuis opgenomen worden en nog erger die komen te overlijden hakt er bij ons allen erg in. Opa’s en oma’s van kinderen op onze school. Het wordt met de dag erger. En dan komt op donderdag 12 maart een persconferentie. Zou het dan toch zo zijn dat de scholen op slot gaan? We volgens met onze collega’s het nieuws op de voet. Nee, de scholen blijven open. Voor een aantal een opluchting, ook voor enkele collega’s een dubbel gevoel; hoe moet dat nu verder?

DE SCHOLEN OP SLOT

Op zondag 15 maart komt er een extra persconferentie waarop we al voorbereid waren. Houd er toch maar rekening mee dat de scholen op slot gaan. En ja; vanaf 16 maart gaan de deuren van alle scholen in Nederland op slot. Ook die van onze Antoniusschool; zucht……….en nu? Min of meer hadden we deze aankondiging verwacht. Nu het definitief is krijgen de vragen die we hadden meer betekenis. Hoe gaan we ons onderwijs verzorgen op afstand? Wat als er kinderen zijn die we niet kunnen bereiken? Nadat we de eerste zorgen met elkaar gedeeld hebben, gaan we aan de slag. Onderwijs op afstand, met welke middelen en met welke inhoud. We beginnen met een virtuele vergadering met het MT. Daarna volgt een online vergadering met het team. “Horen jullie mij?”, “Zet je geluid maar even uit”, “Ik hoor kinderen op de achtergrond”, “Sorry de verbinding is niet optimaal”. Het zijn de eerste geluiden tijdens de online vergadering, toch even iets om te lachen.

De ONLINE WEKEN

Nadat we met elkaar gesproken hebben over de vormgeving van het digitaal onderwijs, gaan we aan de slag om de “noodpakketten” zo snel mogelijk in orde te maken. Er wordt nagedacht over een ophaalmoment, met als doel zo min mogelijk ouders op dezelfde tijd in onze school toe te laten.     Het lukt, ouders komen op de afgesproken tijden. De sfeer is erg gelaten, verhalen over zieke dierbaren en zorgen over hoe nu verder, worden met elkaar gedeeld. Om 15.00 uur zijn we op, we praten met ons team nog even na over de eerste paar dagen en dan gaan we, ieder met onze eigen zorgen, terug naar huis.

De weken gaan voorbij en het onderwijs op afstand krijgt steeds meer inhoud. De leerkrachten en de leerlingen raken eraan gewend. De school is leeg en stil, af en toe een enkele collega die komt werken. We praten samen, maar verder dan het “corona” onderwerp komen we niet. Iedereen zit in hetzelfde schuitje; thuis zijn, thuis werken, kinderen lesgeven, zorgen dat jouw leerlingen van de klas instructie en verwerkingsstof krijgen en mensen om ons heen die zieker en zieker worden. We luisteren naar elkaar en hebben soms behoefte aan een fysieke omhelzing. Bizar dat juist nu we dit nodig hebben, het niet mag.

WE GAAN WEER VAN START

Dan komt de meivakantie. Voor collega’s betekent dat eigenlijk even niet bezig zijn met school. Genieten van twee vrije weken. Dit krijgt dan toch een andere betekenis. Er komt weer een persconferentie, de scholen gaan weer gedeeltelijk open. Weer zijn er een heleboel vragen. We gaan aan de slag, wat is wijsheid, waar dienen we rekening mee te houden?                                                  Het lukt, we zorgen dat de school ondanks alle onzekerheid weer kan gaan draaien. Leerlingen worden verdeeld in cohorten en we ontvangen hygiëne pakketten voor in de klassen en daar buiten. We maken een “bubbel” in de klassen voor elke leerkracht zodat er voldoende afstand bewaard kan worden ten opzichte van de kinderen. Het voelt heel tegenstrijdig, maar het moet.

En dan op maandag 11 mei, na 8 lange weken, een lege school, druppelen de kinderen weer langzaam het schoolplein op. En zo hoort het, een school hoort niet leeg te zijn, er horen kinderstemmen in de gangen te klinken. We gaan aan de slag, ieder in zijn eigen “bubbel”. Het begin naar het nieuwe normaal is gemaakt, ook op de Antoniusschool.

Nu we gewend zijn aan de helft van de aantal leerlingen op school, komt de volgende verandering van het volledig openen van de scholen. Ook dit vergt opnieuw nadenk-werk. Iedereen heeft er op zijn of haar persoonlijke manier toch ook weer zin in.

VOLLEDIG OPEN

Op maandag 8 juni is het schoolplein, na 12 weken, volledig gevuld met alle leerlingen. Ouders maken op afstand een praatje met elkaar, de sfeer is ontspannen. Wat hebben we elkaar gemist. De dag begint met het genieten van en met elkaar in de klassen, we zijn weer compleet.

De rollercoaster is weer langzaamaan gaan liggen, het nieuwe normaal is bij vrijwel iedereen gewoon. Nu hopen dat het zo blijft! We kunnen zeggen dat we, ondanks dit alles, nog professioneler zijn geworden in het snel schakelen en omdenken. Wat een kanjers werken er in onderwijsland.

Hopelijk kunnen we dit alles ver achter ons laten en denken we over een aantal jaren met heel veel waanzin terug aan deze bizarre, bijzondere tijd.

Namens team Antoniusschool,
Linda Leenders